کتاب گاومیش نوشته هراند ماتوسیان با ترجمه نورایر مهرابیان.
از آنجا که هنر مکاشفه خلاق،تلفیق آنی محتوا و شکل ظاهری است،نگاه به طبیعت باید از طریق مکاشفه آن هم با یک برداشتی احساسی شدید با ذهن خلاق هنرمند ارتباط یابد،و این در صورتی است که شاهد تولد زیبایی شناختی باشیم و اینجاست که زیبایی معنا می یابد و می شود بیانی موفق و مطلق در زمینه انسانی دید که خود در طبیعت رها انسان از گونه شکل و شمایل صنعت می بیند و میخواهد با گذر از پوچی و تهوع سارتر به آغوش طبیعت راه یابد.گویی گاومیش انسانی است در قامت حیوان که به علت ناکامی در رسیدن به امیال خود،تفکرات صنعتی را بسان کافرانی می پندارندکه تنها با جنون می تواند بر آن پیروز گردد.گاومیش به سیر و سفر می پردازد .او به دنبال شهود است و حقیقت،اما حقیقت را در نگاه انسان مدار نمی یابد.او گاه به مشرق و گاه به مغرب ،گاه نومید میشود و گاه امیدوار.اما هرگز تسلیم نمی شود.