نویسندگی یا مترجمی؟ کدام را بیشتر دوست دارید و دلیل انتخابتان چیست؟
مترجمی را بیشتر دوست دارم.ترجمه انسان ها را به هم نزدیک می کند.بازآفرینی مفاهیمی در زبان دیگر احساس باشکوهی دارد.امتیاز مترجمی این است که مترجم با توجه به معیارهای خود متن را انتخاب می کند و اگر ان را سودمند یافت ترجمه می کند.نویسندگی هم دنیای خودش را دارد.امتیاز نویسندگی این است مه نویسنده آنچه را خود میخواهد و در ذهن دارد به قلم می اورد و خواننده را با دنیای روحی و اندیشه های خود آشنا می کند. من به هنگام نوشتن مقاله این احساس را دارم و آزادانه آنچه را لازم می دانم می نویسم.در ترجمه متون و منابع دست اول تاریخی نیز همیشه فکر میکنم آیا میتوانم چیزی بنویسم که به اندازه این منابع تاریخی مهم و ارزشمند باشد؟بی گمان خیر.پس دست به کار میشوم و آن ها را ترجمه میکنم.در زبان ارمنی چنان کتاب های ارزشمندی برای فارسی زبانان وجود دارد که در صورت ترجمه شدن و در دسترس قرار گرفتن آن ها می تواند تاثیر مهمی در شناخت تاریخ و فرهنگ ایران زمین برجای گذارد.من برآنم تا جایی که میتوانم آن ها را ترجمه کنم و در دسترس تاریخ پژوهان و محققان فارسی زبان قرار دهم.
برای آنکه یک مترجم بتواند اثری را به حد اعلا ترجمه نماید آیا طی کردن دوره هائی برایش لازم است؟
اموزش برای هر رشته و حرفه ای سودمند است.در مورد ترجمه نیز چنین است.اما نمیتوان گفت بدون گذراندن دوره های آموزشی نمیتوان مترجم شد.ترجمه پیش از هز چیزی یک کشش و محرک درونی می خواهد،نیاز به ذوقی فطری دارد،مانند سرودن شعر یا نقاشی کردن.برای این کارها حتما لازم نیست کلاس رفت و آموزش دید،اما بی گمان گذراندن دوره های تخصصی می تواند کیفیت کار را افزایش دهد.
این که می گویم برای ترجمه نیازمند کششی درونی است از تجربه شخصی خودم به دست آمده است.من هر چه فکر می کنم نمی توانم بفهمم که چرا کارم به ترجمه کردن کشید.از دوران دانش آموزی ریاضیات را دوست داشتم.فکر می کردم که وقتی بزرگ شوم باید دنبال ریاضیات بروم.اصلا تصوری از ترجمه نداشتم،اما سر از مترجمی درآوردم،هنوز هم نمی دانم چرا چنین شد.اما این را خوب می دانم احساس خوشایندی که با ترجمه یک جمله به من دست میدهد بسیار شبیه احساسی است که در گذشته با حل یک معادله ریاضی به دست می آمد. 
از نظر شما یک مترجم توانمند باید چگونه در جهت دانش افزائی و ارتقا سطح خود اقدام نماید؟
اکنون می توان مطالب بسیاری درباره نظریه و فن ترجمه پیدا کرد .مطالعه این مطلب دید مترجم را بازتر میکند.مترجم میبیند آنچه را برای او دشوار و دغدغه بوده است برای بسیاری دیگر نیز چنین استو آن ها راه حل هایی برای آن پیشنهاد میکنند.یکی از راه حل های سودمند برای به روز بودن ،تماس مترجمان با یکدیگر است .هر مترجم یک نظام جاافتاده ترجمانی است که در تماس و مشورت با دیگر مترجمان میتواند خود را ارتقا دهد و چیزهای بسیاری بیاموزد و یاد دهد.
