خاورمیانه جاییست که بدترین شکل حکومت های توتالیتر و محافظه کار در آن شکل گرفته اند.چرا که همیشه گرفتار خرافات و تعصباتی بودند که خود راهیست به سوی کشتار ملتی بی گناه. شرق توهمیست که بار سنگین زمان بر دوش یکایک ملت های گرفتار در قفس زرین بی عدالیست.جائی که رنج ها را با تازیانه هایی بر روحمان می تراشنتد،غم ها را می ستایند و عدالت را به دار می آویزند. نفس میکشیم اما سرب داغی در ریه هایمان جاریست، گناهمان فقط زن بودن است.
افکاری اسیدی هر لحظه چهره لیبرالیسم را می سوزاند و ایدئولوژی های هزاران ساله پشت ویترین های رحم و مروت با نقاب خودخواهی و وحشی گری به فروش می رسند.
حیات سیاسی در شرق در کنترل اولیگاریشی مرکب از افسران ارتش،سرمایه داران و … در حال غرق شدن است؛ و انقلاب ها در منجلاب فاشیسم مدرن در حال جان دادن اند.
فریادها به گوش نمی رسند چرا که مشروعیت زیر لگدهای قدرت دار فانی را وداع می گویند؛ و این چنین است که خاورمیانه گرفتار عادت و تقلید است، اندیشه هایش ابتکاری ندارد وخشک مغز است.چرا که سوسیالیسم با عقب ماندگی فکری و تاریخی مشرق سازگاراست.اما برای دستیابی به جهانی آری از جنگ و خونریزی نیاز است زمان بایستد ، دوباره متولد شود وتاریخ به نقطه صفر بازگردد.ایسم ها نابود گردند و بشر باری دیگر از بطن منطق و خرد متولد شود. نویسنده:آنیتا آرزومانیان